ปรัชญาแห่งความรัก
"เวลาเรามีความรัก ถ้าเป็นทุกข์น่ะมันรักไม่ถูกต้อง ความรักที่ถูกต้องต้องไม่เป็นทุกข์ คือ ไม่รักด้วยความเห็นแก่ตัว ความรักประเภทเห็นแก่ตัวนั้น เป็นความรักที่ทุกข์ เป็นความรักที่ไม่ถูกต้อง ไม่ยั่งยืน "
"ความรักแท้เป็นเรื่องของหัวใจ ความรักปลอมเป็นเรื่องของร่างกาย เพราะเขารักที่รูปร่างมีสีสันวรรณะที่เงินทอง อันเป็นของปลอมทั้งนั้น ส่วนความรักแท้นั้น เรารักกันโดยธรรม โดยความดี เป็นเรื่องของใจแท้ๆ ความรักอย่างนี้ไม่ทำให้คนตาบอดแต่เป็นความรักที่คอยทำคนให้มีการเสียสละต่อกัน เห็นอกเห็นใจกัน"
"คนรักกันที่อยู่กันด้วยความสุข ไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน ไม่มีเรื่องขุ่นหมองใจกัน เพราะอะไร ก็เพราะต่างคนต่างอยู่ในกรอบ ก็จะมีระเบียบเป็นหลักเป็นข้อปฎิบัติทำให้เกิดความเข้าใจกัน"
"คู่รักที่ทำความเข้าใจกันไม่ได้นั้น มูลเหตุก็มีจากแข็งต่อแข็งมาเจอะกันนั่นเอง ญ ก็นึกว่าแค่ผู้ชายคนเดียวหาใหม่ได้ไม่ง้อเขาเป็นอันขาด ส่วน ชาย นั้นก็คิดว่าโลกนี้ใช่ว่ามีผู้ ญ คนเดียวสักหน่อย นี่คือการตั้งบึ่งเข้าหากัน ถ้าอยู่ในรูปนี้ก็ทายได้ว่าต้องแตกแยกกันแน่ๆ"
"คู่รักควรจะมีการเปิดเผยต่อกันเสมอ อย่างเป็นคนมีความลับ ความลับจะทำให้เป็นคนไม่ตรงต่อตนเองต่อเพื่อน ต่อกิจที่ตนจะพึงทำ ควรระวังให้ดี"
"คู่รักต้องเรียนรู้นิสัยของกันและกัน ถ้าเรารู้ว่าฝ่ายหนึ่งเป็นคนมักโกรธก็อย่าเอาไม้ไปแหย่เสือ คือ ความโกรธ จงพยายามเอาอกเอาใจ คอยสังเกตุดูว่าอะไรเป็นที่ไม่สบใจก็อย่าทำสิ่งนั้น จงคอยระวังอยู่เสมอ ความโกรธก็พอเบาลงได้"
..."ไม้ที่หักแล้วแม้มียาประสานกันก็ไม่สนิทดีได้ฉันใด คนที่รักกันชอบกันถ้าหากแตกแยกออกแล้วก็สนิทกันอีกยาก ทุกคนจึงควรจะรักษาความสามัคคีกันไว้ถาวร อย่าให้เป็นคนใจเบาแตกกันเลย ควรทำตนเป็นตัวอย่างในทางสามัคคีให้มากที่สุด"...